|
خورشید که بر آمد کودکی گریست...غریب...محو شد...صدای گریه اش میان هیاهوی آدم ها... خدا را که دید عاشق شد...خندید...سال هایی سخت گذشت... درس ها آموخت... جوان شد...پادشاه درون خویش را ستود...
"تولد هر کودکی نشانه این است که خداوند هنوز از انسان ناامید نشده..." پابلو نرودا
تولدم مبارک!در سال جدید زندگیم برای تمام مهراوه های دنیا آرزوی شادکامی و نیک فرجامی میکنم. + نوشته شده توسط ندا در چهارشنبه 13 آبان1388 و ساعت
11:4 بعد از ظهر |
نه اینکه نلرزه از ترس و دلهره...نه اینکه نگیره... نه اینکه تنگ نشه ...
نه اینکه غصه اش نگیره از از اینکه کلشو خلاصه میکنن تو یه عدد و اون عدد میشه کلید آینده اش...نه اینکه سهمیه ۲۰٪ رزمندگان و شایسته سالاری سنگینش نکنه....نه اینکه یاد اثر معدل و تراز مسخرش نیفته... نه اینکه نلرزه...نه اینکه نگیره...نه اینکه تنگ نشه... این دل من عجیییییب گندس + نوشته شده توسط ندا در یکشنبه 10 آبان1388 و ساعت
11:27 بعد از ظهر |
گاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه کس خواهد گفت
آن زمان که خبر مرگ مرا می شنوی روی خندان تو را کاشکی می دیدم شانه بالا زدنت را بی قید و تکان دادن دستت - که مهم نیست زیاد- و تکان دادن سر را - که اه افسوس! عاقبت او هم مرد؟ "حمید مصدق"
+ نوشته شده توسط ندا در چهارشنبه 29 مهر1388 و ساعت
10:22 بعد از ظهر |
قربونت برم که همیشه مصلحتت تو اینه که اشک منو در آری...که نشد یه بار صلاحت تو اونی باشه که من می خوام... شکرت که نزدیکترین آدم ها رو هم داری ازم دور میکنی طی اتفاقات تصادفی...قربونت برم که نمیذاری عمر لبخندام این روزا بیشتر از یه روز باشه...
ما که حرفی نداریم جز " الخیر فی ما وقع"
+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه 27 مهر1388 و ساعت
9:49 بعد از ظهر |
"این دختر تهرانی دماغ عملی چقد لوسه.نه آزاده؟اه اه..." این اولین جمله ای بود که راجع به اش گفتم...فرزانگان تهران درس خونده بود، منم تیز هوشانی بودم ولی خب تهرانی ها همیشه فک میکنن بهترن...میدونیکه خواهر...;) همش یا کتاب زبان دستش بود یا داش یه برنامه ای جور میکرد...رو اعصاب.... اگه اون موقع کسی بهم میگفت که ممکنه یه روز یه بایت از ذهنم رو اشغال کنه میگفتم "عمرا" ! خوابم نمیبره...دلم واسش تنگ شده...نمیدونم قراره این متن رو بخونه یا نه...ولی دلم واسش تنگ شده...من که فیس بوک ندارم اونایی که دارن میگن اونجا خیلی خوبه و داره کلی بهش خوش میگذره...خوشحالم... چیزی که آرومم میکنه اینه که با هر لحظه ای که سپری میشه، داره به خواسته هاش نزدیکتر میشه...منم با دلم کنار میام... + نوشته شده توسط ندا در دوشنبه 27 مهر1388 و ساعت
1:50 قبل از ظهر |
نگاش کردم، باهام قهر بود....صورتمو و شستم و نگاش کردم...بازم قهر بود....دلم گرفت....چرا چشاش نمی خندید؟با دستمال توالت چشامو و خشک کردم و دستمال و به چشاش کشیدم....خندید.... کی گفته فقط با شیشه پاک کن میشه آینه رو پاک کرد؟ + نوشته شده توسط ندا در شنبه 25 مهر1388 و ساعت
6:54 بعد از ظهر |
من دلواپس تمام گلهای عالمم و
دلم می گیرد ...از پر پر شدنشان... من نگران غنچه های نشکفته ام که از هیاهوی گل شدن بی حبرند...! + نوشته شده توسط ندا در شنبه 25 مهر1388 و ساعت
0:25 قبل از ظهر |
|
|
